Novo međunarodno istraživanje, u kojem su učestvovali naučnici i ljekari sa Medicinskog fakulteta Univerziteta Crne Gore i Kliničkog centra Crne Gore, među kojima je i prof. dr Nataša Popović sa Medicinskog fakulteta UCG, pokazuje da promjene u funkciji oka mogu ukazivati na rane promjene u funkciji mozga kod osoba sa dijabetesom tipa 2, saopšteno je sa Univerziteta Crne Gore.

Foto: UCG

Retina kao „prozor u mozak“

U fokusu istraživanja bila je retina – dio oka koji detektuje svjetlost i koji je direktno povezan sa mozgom.

Budući da se, kako navode sa UCG, razvija iz istog embrionalnog tkiva kao i mozak, pretpostavljeno je da promjene u njenoj funkciji mogu odražavati prisustvo blagog kognitivnog oštećenja.

“Blago kognitivno oštećenje predstavlja stanje između normalnog starenja i demencije, a njegovo rano prepoznavanje kod osoba sa dijabetesom ima poseban značaj. Ovo stanje može dovesti do neredovnog i nepravilnog uzimanja terapije, povećanog rizika od komplikacija, hospitalizacija i pogoršanja kvaliteta života”, kazali su sa UCG.

Studija je, kako ističu, obuhvatila 313 osoba starosti 65 godina ili više sa dijabetesom tipa 2.

“Ispitanici su prošli detaljna testiranja kognitivnih funkcija, uključujući Montreal Cognitive Assessment (MoCA), kao i specijalizovane oftalmološke preglede. Analizirani su parametri poput osjetljivosti retine, stabilnosti pogleda i reakcije zenice na svjetlost”, navode sa UCG.

Ističu da su rezultati pokazali da osobe sa blagim kognitivnim oštećenjem imaju smanjenu osjetljivost retine na svjetlost, slabiju stabilnost pogleda i izmijenjene reakcije zenice na svjetlosne nadražaje.

“Kada su ovi nalazi kombinovani sa osnovnim kliničkim podacima i rezultatima MoCA testa, dobijen je model koji omogućava bolju detekciju blagog kognitivnog oštećenja u odnosu na dosadašnje pristupe”, navode sa UCG.

Nalazi istraživanja ukazuju da bi pregledi oka mogli imati dodatnu ulogu u medicini – kao jednostavan i neinvazivan način za rano prepoznavanje blagog kognitivnog oštećenja, čime bi se unaprijedile postojeće dijagnostičke metode koje su često složene i vremenski zahtjevne.