Mojkovac je grad duboko ukorijenjen ne samo u istoriji Crne Gore, nego i čitavog regiona sa značajem koji je kroz vijekove bio od presudne važnosti za ovaj kraj, poručio je danasd predsjednik Skupštine Andrija Mandić.

Foto: YouTube screenshot/ Skupština Crne Gore

Predsjednik parlamenta prisustvovao je svečanoj sjednici povodom Dana opštine Mojkovac i tom prilikom se obratio prisutnima.

Na početku, u saopštenju koje je dostavila Skupština Crne Gore navodi se da je Madić istakao da mu je izuzetna čast da opštinskom rukovodstvu, kao i svim žiteljima Mojkovca čestita Dan opštine, a svim pravoslavnim vjernicima u Crnoj Gori rođenje Hrista.

„Ove riječi vječnosti danas su nam najpotrebnije, jer se Crna Gora po drugi put u relativno kratkom vremenskom periodu, suočava sa nezapamćenom tragedijom, bolom i tugom koji su pogodili Cetinje i cijelu našu zemlju. U najtežim trenucima, iskra zajedništva, solidarnosti i bratske ljubavi najjače zasija i vidimo da je cijela Crna Gora danas okupljena upravo oko tih vrijednosti, kako bi pružila mir u srcu i utjehu bližnjem svom“, istakao je Mandić.

On je dodao da ima visoku dužnost i priliku da se zahvali premijeru Milošu Vučeviću i Srbiji, kao i Republici Srpskoj, na tome što su izrazili duboku solidarnost sa tragičnim gubitkom i proglasili dane žalosti.

„Bol ne može biti umanjena, ali se lakše podnosi kada znamo da nismo sami i da će nam se u najtežem trenutku pružiti bratska ruka pomoći“, dodao je Mandić.

Naveo je da je Mojkovac grad duboko ukorijenjen ne samo u istoriji Crne Gore, nego i čitavog regiona sa značajem koji je kroz vijekove bio od presudne važnosti za ovaj kraj.

“Preteču savremenog Mojkovca, grad Brskovo, osnovao je srednjovekovni srpski kralj Stefan Uroš Prvi Nemanjić i njegova kraljica Jelena Anžujska Nemanjić. Taj grad koji je nastao sredinom 13. vijeka ubrzo je postao ekonomski centar srednjovekovne države. Toliki značaj ovog mjesta potvrđuje i činjenica da je ovdje otvoren prvi rudnik srebra i kovan čuveni „brskovski srebrni dinar“ – zvanična valuta srednjovekovne Srbije, koja je bila priznata čak i u Veneciji, koja je kao što znamo tokom značajnog dijela istorije Evrope i svijeta bila centar trgovine“, dodao je Mandić.

On je saopštio da su dragocjenu vještinu rudarenja i prerade metala donijeli u naše krajeve Sasi koji su izbjegli sa prostora današnje Njemačke i da tim ljudima dugujemo veliku zahvalnost jer su uspostavili potpuno novu privrednu granu koja je ogromnim prihodima preporodila državu i omogućila da se bolje živi, i kako je kazao, “da se sagrade divne srpske svetinje koje sijaju i u našem vremenu”.

„U novijoj istoriji Mojkovcu je bilo suđeno da ponovo snažno zakorači u istoriju koja nadrasta lokalni čak i državni nivo. Naime, malo ljudi zna da je Prvi balkanski rat upravo počeo ovdje 26. septembra 1912. godine, kada su Kolašinska i Durmitorska brigada crnogorske vojske prešle rijeku Taru, staru granicu Crne Gore, oslobodile Mojkovac i popalile Turske karaule. Mojkovac je tako postao prvo oslobođeno mjesto u Prvom balkanskom ratu što se u vremenu probuđenog patriotizma kod država tadašnjeg Balkanskog saveza – Crne Gore, Srbije, Bugarske i Grčke izuzetno cijenilo i poštovalo“, dodao jeMandić.

Apostrofirao je da je danas u narodnom pamćenju posebno urezan Božić 1916. godine kada je ovaj grad postao simbol žrtve, bratske ljubavi i vjere, dodavši da je taj herojski podvig ostao je upisan zlatnim slovima u istoriji Crne Gore i Srbije.

„Naši junački preci poveli su tada poslednju bitku Kraljevine Crne Gore, a čast da njom komanduje pripala je serdaru Janku Vukotiću potomku onih velikih predaka koje je opjevao Petar II Petrović Njegoš u Gorskom vijencu. Kolašinskoj i Durmitorskoj brigadi, kao i regrutskim bataljonima koji su vodili tu bitku ostala je slava da su baš oni zatvorili veliku epsku priču koja je više od dva vijeka nadrastala granice Crne Gore i slobodarstvom krijepila duh okupiranog Balkana. Posebno poštovanje želim danas da iskažem ovdje prisutnim potomcima velikih ratnika, unuku komandanta Mojkovačke bitke serdara Janka Vukotića, koji nosi ime svog slavnog pretka Janka, i praunuku brigadira Miloša Medenice, komandanta Kolašinske brigade koja je izvela odsudni napad u tom sukobu, Vlatku Medenici“, naglasio je on.

Mandić je zaključio da sjećanje na sve žrtve ove velike bitke i danas oblikuje duh Mojkovca i cijele Crne Gore i da primjeri nekadašnjeg ekonomskog preporoda i neumrle vojničke slave ovog kraja treba da budu trajna inspiracija za novim podizanjem ovog grada i čitavog sjevera Crne Gore, te da važni projekti čekaju spremni, a mlado rukovodstvo ove opštine mora da pokaže snagu, energiju i upornost kako bi se to što prije realizovalo.

„Ja imam u njih veliko povjerenje i očekujem samo dobre vijesti iz Mojkovca. Danas smo imali važne razgovore sa predsjednikom Vlade Srbije i čvrsto vjerujem u snažnu podršku naše braće za realizaciju nekih od tih projekata",  zaključio je Mandić.