Nedeljnik piše da zvanična Srbija, umjesto da radi sa drugim partnerima u EU, a pogotovo sa Evropskom komisijom i drugim institucijama EU na deblokiranju procesa evropskih integracija i izbjegavanju blokade procesa proširenja na Zapadni Balkan, igra na kartu zaustavljanja, pa čak i debakla planova o proširenju EU na naš region.

Foto: Kabinet Predsjednika CG

Nekoliko članica EU, prema pisanju Nedeljnika, vreba priliku da zaustavi Crnu Goru u pregovaračkom procesu, a zatim i cio region. U toj grupi država najozbiljnija potencijalna prepreka je Francuska, koja je spremna da iskoristi destabilizaciju Crne Gore kao opravdanje za blokadu Podgorice i, posljedično, svih drugih zemalja Zapadnog Balkana na putu ka članstvu u EU. 

Generalno, predsjednik Srbije igra na kartu propadanja EU ili njenog rastakanja, vjerujući da bi tako njegova vlast bila cementirana. Što je slabija EU i što je tromiji proces proširenja, to su manje šanse da vlast predsjednika Vučića bude ozbiljno ugrožena i dovedena u pitanje.Unija, međutim, s druge strane uveliko radi na pronalaženju formula za ubrzanje evropskih integracija Zapadnog Balkana, Ukrajine i Moldavije i u sljedećih nekoliko mjeseci EU će poprilično olakšati, učiniti prohodnijom i jednostavnijom metodologiju u procesu proširenja, sa ciljem da se taj proces ubrza, navodi Nedeljnik.

Predsjednik Srbije Aleksandar Vučić nije ispoštovao dato obećanje zvaničnicima EU tokom sastanaka na marginama nedavno održanog foruma u Davosu da neće potpisati pet spornih zakona iz oblasti pravosuđa koji dovode u pitanje nezavisnost sudstva i vladavinu prava u Srbiji, prenijeli su Nedeljniku diplomatski izvori u EU. 

Sagovornik Nedeljnika, dobro upućen u proces evropskih integracija Srbije, kaže da je Vučić direktno dao riječ komesarki za proširenje EU Marti Kos. Međutim, predsjednik Srbije je stavio potpis na sporne zakone kojima je podigao još jedan veliki zid na putu Srbije ka članstvu u EU.

Potpisivanje tzv. Mrdićevih zakona je, prema ocjeni Nedeljnika, dodatno okrnjilo i ono malo kredibiliteta na koji je Vučić mogao da računa u evropskim institucijama. 

Pozicija Srbije, od svrgavanja režima Slobodana Miloševića u jesen 2000. godine, nije bila tako loša. Prvi put od početka evropskih integracija Srbija u evropskim institucijama nema nikoga ko bi se založio za Beograd; čak su se i funkcioneri koji su bili izrazito naklonjeni Beogradu utišali, poput direktora u Evropskoj komisiji zaduženog za dobrosusjedsku politiku i proširenje, Gerta Jana Kopmana.

Imajući u vidu da je vladavina prava ključna stavka u pregovaračkom procesu, predsjednik Vučić je odlukom da potpiše Zakon o Visokom savjetu tužilaštva, Zakon o sjedištima i područjima sudova i javnih tužilaštava, Zakon o javnom tužilaštvu i Zakon o sudijama definitivno stavio tačku na proces evropskih integracija.

Vlada, Skupština i predsjednik potopili šansu za Šengen

I ono malo šansi što je lebdjelo u vazduhu da bi Srbija mogla da izađe iz ćorsokaka na evropskom putu isparilo je sa novim zakonima iz oblasti pravosuđa.Usvajanje Mrdićevih zakona je u direktnoj koliziji sa inicijativom vlasti u Beogradu i češkog premijera Andreja Babiša da Srbija i druge zapadnobalkanske zemlje uđu u Šengenski sporazum. 

Na stranu to što su Norveška, Švajcarska i Island izuzetak (nijesu članice EU, ali su dio Šengenskog sporazuma), ulazak u šengenski prostor nije vezan samo za članstvo u EU, već i za ispunjavanje veoma visokih standarda u oblasti kontrole granica i vladavine prava.Vlada, Skupština i predsjednik su potopili u startu sopstvenu inicijativu potpisivanjem zakona koji nijesu u skladu sa evropskim standardima.