Poslanici većine nisu prihvatili predlog poslanika Evropskog saveza da se poveća iznos mjesečne podrške zakonski najsiromašnijoj kategoriji građana a to su korisnici materijalnog obezbjeđenja porodice (sa mizernih sadašnjih 100 eura na 130 eura za pojedinca i sa 190 eura za porodicu sa pet i više članova na 250 eura), saopšteno je iz te partije.

Foto: Evropski savez

“Takođe, poslanici većine nisu prihvatili ni predlog Evropskog saveza da se za 30 eura poveća iznos mjesečne podrške korisnicima tuđe njege a to su u najvećem broju najstariji građani koji imaju zdravstvenih problema (sa mizernih sadašnjih 100 eura na 130 eura)”, navodi se u saopštenju Evropskog saveza.

Nažalost, kako oni navode, u godinama drastičnog povećanja troškova života konstantno se zaboravljaju oni kojima je podrška veoma potrebna.

Oni napominju da je sredstava u budžetu bilo za navedene potrebe.

 Iz Evropskog saveza podsjećaju da je Zakon o socijalnoj i dečjoj zaštiti donesen 2013. i da su tada definisani iznosi materijalnog obezbjeđenja, koji su se kretali u iznosu od 1/3 tadašnje minimalne zarade za pojedinca i korisnike tuđe njege do 63 odsto minimalne zarade za porodicu sa pet i vise članova.

“Iako su troškovi života značajno porasli u posljednjih 12 godina navedeni (apsolutni) iznosi materijalnih davanja u zakonu su ostali isti. Ti iznosi su za 12 godina, zbog određenih zakonskih prilagođavanja, porasli samo za 35 eura za pojedinca i korisnike tuđe njege do 70 eura za porodicu sa pet i više članova”, dodali su.

Kako su kazali, navedeni predlozi poslanika Evropskog saveza su u skladu i sa zaključcima koje je Skupština Crne Gore, na predlog poslanika Evropskog saveza, usvojila uz Zakon o budžetu za 2023. i 2024. kada je Skupština zadužila Vladu da kroz planirane izmjene Zakona o socijalnoj i dječijoj zaštitu predvidi povećanje iznosa određenih materijalnih davanja, imajući u vidu značajan porast troškova života.

Iz ES su naveli da će i u narednom periodu insistirati na neophodnosti povećanja podrške socijalno najranjivijim kategorijama građana, jer oni ne mogu zadovoljavati ni osnovne egzistencijalne potrebe u situaciji drastičnog rasta troškova života.