Po čemu se razlikuju sorte pirinča?

Foto: Ilustracija/ Pixabay

Iako određene vrste pirinča mogu imati više vlakana, proteina ili antioksidanata, sve vrste pirinča mogu se uklopiti u hranljivu i izbalansiranu ishranu. Pirinač je osnovna hrana u mnogim zemljama i postoji mnogo varijanti ovog popularnog zrna koje se razlikuju po boji, ukusu i nutritivnoj vrijednosti. 

Vrste pirinča:

Smeđi pirinač

Smeđi pirinač je pirinač cijelog zrna kome je uklonjena spoljašnja zaštitna ljuska. Za razliku od bijelog pirinča, on još uvjek sadrži sloj mekinja i klice, koji sadrže značajnu količinu hranljivih materija.

Na primjer, mekinje smeđeg pirinča sadrže flavonoidne antioksidante apigenin, kvercetin i luteolin. Redovna konzumacija hrane bogate flavonoidima povezana je sa manjim rizikom od hroničnih stanja. Smeđi pirinač pruža slične količine kalorija i ugljenih hidrata kao i bijeli pirinač, kome su uklonjene mekinje i klice. Međutim, smeđa sorta ima nešto više vlakana i proteina. I vlakna i proteini podstiču osjećaj sitosti i mogu vam pomoći da održite umjerenu težinu. Štaviše, vlakna mogu pomoći u regulisanju šećera u krvi i insulina, hormona koji podržava kontrolu šećera u krvi.

Crveni pirinač 

Foto: Ilutsracija/ Pixabay

Sorte crvenog pirinča, kao što su himalajski crveni pirinač i tajlandski crveni kargo pirinač, su duboko pigmentisane i sadrže impresivan niz hranljivih materija i korisnih biljnih jedinjenja. Ovaj tip ima više proteina i vlakana od sorti bijelog pirinča, ali ono što je kod njega posebno je sadržaj antioksidanata. Kao i crni pirinač, prepun je flavonoidnih antioksidansa, uključujući antocijanine apigenin, miricetin i kvercetin. Istraživanja pokazuju da crveni pirinač ima znatno veći potencijal za borbu protiv slobodnih radikala i da sadrži veće koncentracije flavonoidnih antioksidanata od smeđeg pirinča, piše Healthline. Flavonoidi mogu pomoći u smanjenju upale u vašem tijelu, održavanju nivoa slobodnih radikala pod kontrolom i mogu smanjiti rizik od hroničnih stanja. 

Crni pirinač 

Sorte crnog pirinča, kao što su indonežanski crni pirinač i tajlandski jasmin crni pirinač, imaju duboku crnu boju koja često prelazi u ljubičastu kada se kuva. Ovaj tip se ponekad naziva zabranjenim pirinčem, jer se kaže da je bio rezervisan za kraljevske porodice u staroj Kini, piše Healhtline. Istraživanja pokazuju da crni pirinač ima najveću antioksidativnu aktivnost od svih sorti, što ga čini hranljivim izborom. Crni pirinač je posebno bogat antocijaninima, grupom flavonoidnih biljnih pigmenata koji imaju moćna antioksidativna i antiinflamatorna svojstva.

Bijeli pirinač 

Bijelom pirinču je uklonjena ljuska, mekinje i klice. Iako ovaj proces produžava rok trajanja konačnog proizvoda, hranljive materije i korisna biljna jedinjenja koja se nalaze u mekinjama i klicama gube se tokom obrade. Kao rezultat toga, sadrži manje vlakana, proteina i određenih vitamina i minerala nego smeđi pirinač.

Takođe ima mnogo manje antioksidansa od smeđih, crnih ili crvenih sorti. S druge strane, bijeli pirinač je često obogaćen vitaminima B i gvožđem. Stoga, određene vrste bijelog pirinča mogu zapravo imati više ovih mikronutrijenata od smeđeg pirinča. .

Bijeli pirinač takođe ima viši glikemijski indeks od smeđeg pirinča, što je mjera koliko određena hrana utiče na nivo šećera u krvi. Hlađenje bijelog pirinča nakon kuvanja omogućava stvaranje vrste vlakana zvanog otporni skrob, što može pomoći u smanjenju njegovog uticaja na nivo šećera u krvi.